Hoera

Vandaag hebben we feest, want het is Nathans verjaardag. Amarins, Nathans oppas, heeft appeltaart gebakken die we vanmiddag samen gaan eten. Om 4 uur hebben hebben we een feestje, waar alle vrijwilligers zijn uitgenodigd. We houden dat in het gemeenschapsgebouw, want er passen niet zoveel mensen in ons huis. Hij krijgt altijd al veel aandacht, als enige kind tussen de vrijwilligers, dus vandaag zal hij helemaal overladen worden. Adriaan en Ditta (ouders van Harro) zijn gisteren avond in Nes Ammim aangekomen en zullen een week blijven. Zij hadden leuke cadeautjes uit Nederland voor ons en voor Nathans verjaardag meegenomen.

Yom Kippur

Vandaag is het stil en verlaten in Nes Ammim. We mogen vandaag geen auto rijden, geen maaltijden nuttigen in de eetzaal of in het openbaar, moeten stil zijn, het zwembad en het guesthouse zijn gesloten en niemand werkt. Dit is omdat het vandaag Yom Kippur is, een joodse feestdag en we in Nes Ammim deze dag met bijbehorende regels respecteren. Deze stilte is dus niet alleen in Nes Ammim, maar in het grootste gedeelte van Israël. Als iemand vandaag toch met de auto weg zou gaan, loopt die persoon het risico dat zijn auto schade oploopt, omdat er mensen boos kunnen worden dat diegene de regels van Yom Kippur niet respecteert. Dit jaar valt Yom Kippur op shabbat. Yom Kippur is van 21-9-07 zonsondergang tot 22-9-07 zonsondergang. In Leviticus 23:26-32 staat een omschrijving van Yom Kippur. Yom Kippur, de Grote verzoendag, is het 2e najaarsfeest. Met het Feest van de Bazuin waren de ‘tien dagen van berouw’ begonnen. Die dagen worden afgerond met Grote Verzoendag. Dit was en is nog steeds de heiligste dag van het jaar voor het volk Israël. Voor ons als christenen is het een beetje een rare dag omdat wij geloven dat Jezus verzoening brengt!

Hier kunt u alles lezen over Yom kippur

Groetjes Harro en Anine

Bedankt voor jullie medeleven

Afgelopen week hebben we, naar aanleiding van onze extra nieuwsbrief over Noah, veel mail en kaarten ontvangen. We willen jullie bedanken voor steun, medeleven en gebeden. Anine in lichamelijk redelijk aangesterkt en zij zal weer beginnen met werken. Ook in Nes Ammim hebben we steun, hulp en medeleven ontvangen. Tijdens de kerkdienst in zowel Renswoude als in Nes Ammim is voor ons gebeden. Dit alles heeft ons door de dagen vol verdriet heen geholpen. Inmiddels hebben we de dagelijkse dingen weer opgepakt, al zal het gemis en verdriet nog aanwezig blijven. Harro en Anine

Noah

Nog geen twee weken geleden schreven we in onze tweede nieuwsbrief vol vreugde over het nieuwe leven. We waren dolgelukkig en dankbaar met onze zwangerschap. Afgelopen maandag bleek op de echo dat ons ongeboren kindje niet meer leefde. De volgende morgen is Anine opgenomen in het ziekenhuis om complicaties te voorkomen. Vandaag is zij thuis gekomen. Komende week zal zij lichamelijk moeten herstellen en aansterken. God heeft ons ongeboren kindje bij zich geroepen. We voelen veel verdriet om het verlies van ons tweede kindje, dat we Noah hebben genoemd (Noah is Hebreeuws en betekent "rust of troost").

Ter herinnering aan Noah

Psalm 139-vers 13-16
Want Gij hebt mijn nieren gevormd, mij in den schoot van mijn moeder geweven.
Ik loof U, omdat ik gans wonderbaar ben toebereid, wonderbaar zijn uw werken; mijn ziel weet dat zeer wel.
Mijn gebeente was voor U niet verholen, toen ik in het verborgene gemaakt werd, gewrocht in de diepten van het aardrijk;
uw ogen zagen mijn vormeloos begin; in uw boek waren zij alle opgeschreven, de dagen, die geformeerd zouden worden, toen nog geen daarvan bestond.

Psalm 68
Geloofd zij God met diepst ontzag!
Hij overlaadt ons, dag aan dag,
Met Zijne gunstbewijzen.
Die God is onze zaligheid;
Wie zou die hoogste Majesteit
Dan niet met eerbied prijzen?
Die God is ons een God van heil;
Hij schenkt, uit goedheid, zonder peil,
Ons 't eeuwig, zalig leven;
Hij kan, en wil, en zal in nood,
Zelfs bij het naad'ren van den dood,
Volkomen uitkomst geven.


Harro, Anine en Nathan
12 september 2007, Israël

Tipatralaf

Deze week zijn we met Nathan naar het tipatralaf geweest, het consultatiebureau. Het was vreemd, maar het ging prima. In Israel houden ze van stevige kinderen. Het is hier vrij normaal dat mensen op straat je kind bewonderen en stevig in de wangen knijpen. Het consultatiebureau is hier net iets anders dan in Nederland, andere inentingen, andere onderzoeken enzovoorts. Maar het viel ons erg mee. Wederom vriendelijke en behulpzame mensen, die hun best deden alles duidelijk uit te leggen, in gebrekig Engels en met gebaren. Met Nathan gaat het goed, hij groeit en ontwikkelt stevig door. Hij probeert al los te lopen en kletst gezellig.

Gered

We hebben onze vaste PC geinstalleerd in ons huis, dus we kunnen weer rustig mailen en skypen. Onze tweede nieuwsbrief hebben we inmiddels verstuurd. Mail ons even je e-mailadres als je hem niet hebt ontvangen. Woensdag start onze cursus hebreeuws. We moeten dan beginnen met het alfabet; om het te leren uit te spreken, te lezen (zowel geschreven als gedrukt) en te leren schrijven.

Vandaag ben ik bij een Israelisch echtpaar op visite geweest. Zij huren een huis in Nes Ammim en hebben twee kinderen, waarvan eentje van Nathans leeftijd (wordt deze maand 1 jaar). Zij vinden het leuk als de kinderen samen kunnen spelen en gezellig om met mij te praten. Het zijn erg aardige mensen. Gelukkig spreken ze redelijk Engels, maar proberen ze me steeds hebreeuwse woorden te leren. Zo hoop ik snel ook hun oudste zoontje van 3 jaar te kunnen verstaan. Yafit zal me helpen om aan goede adressen te komen voor een kinderarts, gynocoloog en consultatiebureau, die ook een woordje Engels spreken. Het is erg leuk om met plaatselijke bevolking om te gaan, om zo hun taal en cultuur te leren kennen.

Groetjes,

Anine